Yaz aylarının vazgeçilmezidir sivrisinekler.
En önemli özellikleri ışığa duyarlı olmaları ve uykunun içine etmeleridir. Pis olduklarından mütevellit birçok insanı gece boyu uykusuz bırakabilirler… Küçük kanatlarıyla öylesine rahatsız edici sesler çıkarırlar ki tüm gün bunun nasıl bir kanat çırpış olduğuna kafa yorarsınız.

İşte ” sivrisinek paranoyası ” başlıklı konumuzun giriş kısmı bu şekilde…
Son günlerde kafamı yastığa koymamla birlikte sivrisinek sesi duyuyorum. Evet, bildiğiniz ” vızzz ” sesi…
Dikkatimi toplayıp kulağımı sesin geldiği yöne veriyorum ve o andan itibaren ses kesiliyor. Bu bir ritüel halini aldı diyebilirim. Hastalığa isim koymak ne yazık ki bana kaldı, ” sivrisinek paranoyası ” olarak nitelendirdim.

Bir anekdotu paylaşmak gerekirse;
Dün sabah saatimi 9′a kurmuşum. Kaldı ki sabahın 5′ine kadar bilfiil ayakta durmuş, kah ders çalışmış kah kitap okumuşum. Sınavım da saat 13.00′de başlayacak…
Neyse normalde geç yattığımda kalkmamak için uzun süre diretirim. Bu sefer aynı olmadı.
Önce mahmur şekilde uyandım ve telefonu kontrol etme gereği duydum. O da ne, uyandım ama saat hala 8.45…
İyi de ben zaten geç yattım, nasıl erkenden uyanıverdim, acaba vücut saatim artık beni bu saatte uyanmaya mı itiyor?
Kısa süren bir mutluluk ve ardından her mutluluğun sonunda ortaya çıkan sivrisinek…
Evet, odama öyle bir sivrisinek girmiş ki abartmıyorum bu sivrisinek eğitilse birçok derde deva olur.
Öncelikle devasa bir büyüklüğü olan bu sivrisinek ciddi şekilde ortama ses yayıyor. Bu bağlamda ramazan davulcusu yerine mahallede gezse ben zannetmiyorum ki herhangi biri sesi duyup uyanmasın…

Bu da böyle bir anımdır.
Bu gece İzmir’e uçuyorum. ( hep ” bu gece uçuyorum ” demek istemişimdir. Cem Yılmaz stili bir cevap vermeyiniz lütfen, iyi günler… )