An itibariyle içinde bulunduğum pek hoş olmayan durumdur.
Sevgilimle aramızda hiçbir ortak nokta yok, öyle basit bir şey değil bu, gerçekten hiç ortak noktamız yok…
Zevklerimiz bile aynı değil, aynı şeyler mutlu etmiyor bizi, aynı şeylere gülmüyoruz, aynı şeyler üzerine düşünmüyoruz.
Bir şeye baktığımızda aynı şeyi görmüyoruz. Oturduğumuzda iki lafın belini kıramıyoruz.
Sevgiliyiz ama…
Buluşup geziyoruz. El ele tutuşup film izliyoruz. Aynı yatağı paylaşıyoruz ama ortak noktamız yok…
Paylaştığımız tek şey yorganımız…
Üstünde yattığımız yatağı saymazsak…
Tek ortak noktamız Türkçe konuşmamız…
İkimizde kendince harmanlasa da bu güzel dili, ortak noktamız olmasından bir şey kaybetmiyor. Kültürlerimize gelince, o da farklı..
O Ankaralı, ben İzmirliyim.
İstediğim bu değil, biliyorum. Umarım en kısa zamanda bu oyuna bir son veririm.
Çok yanlış bi oyun ama bu, böyle istikrarlı şekilde devam ediyorsa da bişeyler bağlamalı sizi. Ne yani “yalnız kalmak istemediğim için sevgiliyiz” mi diyorsunuz? Enteresan geldi
Add A Comment