Kişisel bir olaydan bahsedip onu ergenliğe ve dolayısıyla hayata bağlayacağım.

Üniversite 3. sınıftayım ve sürekli gezip tozduğum, ciddi anlamda fikir paylaşımı yapamasam da yanında rahat olduğum bir kızla zaman zaman görüşüyoruz. Bunun yanında günübirlik ve haftalık ilişkilerim de olmuyor değil ama bunun konumuzla alakası yok, sadece kendimi yanlış tanıtmak istemedim. ( erkeklerin basit egoları diyebiliriz )

Kızla buluştuğumuz günler genelde cumartesi ya da pazar’a tekabül etmekte, o günlerde part-time çalıştığı için konu oraya gelmekte…

Bir erkek olarak baba parası yemek, o parayla çalışan bir kıza yemek ısmarlamak ne kadar ezik bir durum tahmin edemezsiniz… Her buluşmamızdan sonra eve döndüğümde web işlerine ciddi anlamda sarılıyorum ama nafile, bir yerden sonra kahrolası msn’de bir şeyler beni çekiyor.

Ana konuya geliyorum.

Ergen gençlere genelde mantıklı davranmaları tembih edilir, zaman zaman da yol gösterilir. Ergen genç üzerinde bu iyi niyet çoğu zaman ters teper ve bildiğini okur. Az büyüdüğünde ( ki gençlik diyoruz ) kızlarla ciddi ciddi ilgilenmeye başlar. Bir şekilde tavlamaya çalışır o dünya harikası yaratıkları… Burada başlar genç adamın hikayesi ve şöyle devam eder;

Babasından aldığı parayla sürekli kızlara yatırım yapar. Sevgilisi varsa onunla çeşitli sosyal etkinliklerde bulunmaya, yoksa da bir kız arkadaş yapmak için gerekli materyalleri toplamaya…

En nihayetinde bir sevgili hayatında çok şeyi çözecektir. ( bir dönem böyle düşündüğüm doğrudur. )

Gün geçtikçe büyüyen insan, yanından yaşıtlarının son model arabalar, süper kızlarla geçtiğini gördükçe daha bir koyverir kendini, üç-beş kuruş parasını da içkiye yatırır.

Büyükler yine araya girip akıl fikir seanslarını başlatırlar ama nafile, kişi geleceği görse bile olanları hissedemez, olgun bir insan çok farklı şeyler tadar dokunduğu şeylerden… Gençler henüz hayatın güzelliklerine baba yardımıyla ulaştıkları için düşünmezler ne olacağını, tek hedef bir kız arkadaştır.

ve olur.

Bir kız olur ama fazla uzun sürmez…

Başka birisi olur çok uzun sürse de hayatın gerçekleri ayırır çifte kumruları.

Nedir bu gerçekler?

Aslında pek tecrübe etme fırsatım olmadı, henüz 21 yaşında yeniyetme bir gencim.

Anladığım kadarıyla para kazanmak önemli, bu parayı mantıklı kullanmak ise çok önemli…

Kapitalist dünya’da para, mutluluk için ciddi bir yapışkandır. Sevgililerse değişken… Paranın değiştirebildiği değersiz parçalar.

( yazar bu yazısında sıçmış, neyse ki kimse tanımıyor. )