Birkaç yanı mutlaka denizlerle kaplı, diğer yanı ” komşu ” ülkeye bağlı. 21. yüzyılda insanların sayısız ihtiyacını karşılayabilen, bununla övünmeyen, yaptığı işten memnun bir yönetim.
Dünya’nın gelişmesi için çalışan, üzerine baskı olmayan bir dolu bilim adamı.
Her olayda ayrılıkları körüklemeyen insanlar.
Gerçek medya… Zaten güçlü ya da güçsüz olmayacak bu ülkede. Hiyerarşi falan yok, tek sıfat insan, tek rütbe yaş olacak. Lakin bu sistem absürt saygı gösterileriyle süslenmeyecek. Saygı, tecrübe ve bilgiye gösterilecek.
Her spor dalı için bireyler görevlendirilecek. Amerikan futbol takımımız olacak mesela… Buz hokeyi ligimiz…
İnsanların refah seviyesi iyi olunca gidecek spor müsabakalarına, destekleyecek birilerini… Ya da salt spor aşkı için verecek parasını…
Salt para için çalışan öğretmenler başka iş yapacak, hakedene verilecek ulu sıfat.
Bayrağı kırmızı – beyaz, adı Türkiye olacak…
Sonra uyanacağım uykudan ve diyecek annem ” oğlum yüzünde güller açıyor ” diye…
” yok bir şey anne, güzel bir rüya gördüm, hepsi o ” diyeceğim.
Bir ritüel haline gelecek bu rüyalar, ta ki paylaşmayı öğrendiğimiz güne kadar.
Medeni insanlar gibi yaşayacağız atalarımızın kanlarını dökerek ısladıkları toprakta. Atalarımızı daha iyi anacağız, yok öyle saçma sapalak zorunluluklar.